بیدل می‌گوید: جهان بازی‌ست اما کیست تا باور کند بازی

سپیده که سر بزند
در این بیشه‌زار خزان‌زده شاید گلی بروید
شبیه آن‌چه در بهار بوییدیم

این لحظات زیبای شعر پل الوار را از کانال تلگرام دوست مستندساز نامدار و رفیق ناب سالیان دور و درازم، آزاده بی‌زارگیتی وام گرفته‌ام.

https://t.me/azadehbizargiti

و اما کانال تلگرام خودم را در این بهار با کلامی از الیوت ادامه خواهم داد:

هرگز باران گل سرخ نخواهد بارید
اگر گل سرخ می‌خواهید گل سرخ بکارید

https://t.me/everynight_and_everynight

به امید آغازی نو
نوروز ۱۴۰۲ خورشیدی

شاید به قول کافکا: من زود به پایان نیروهای‌ام رسیدم

وقتی گوشه‌پاره‌ی کشوری را (بخوانید فرودگاهِ حلب یا همین سقف‌های حلبیِ مدارس خودمان) که هنوز زیر آوار زلزله‌اش مدفون است، می‌آیند و بمباران می‌کنند، دیگر به هیچ‌کجای زمین یا زیر یا بالای آن، دیگر حتا به کتاب‌ها هم نمی‌شود پناه برد.

ای کاش می‌توانستم انسان نباشم و دیگر به هیچ‌چیز ادامه ندهم.

پی‌نوشت:
امسال زن‌های ایرانی معنای امروز را متفاوت‌تر احساس می‌کنند، اگر بکنند.(هشت مارس ۲۰۲۳)