شعری از مجموعهی «نامی نمیتوان گذاشت»/۲
آنقدر باز نشدند
تا افتادند
کلمات
دکمههای پیراهنات بودند
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم آبان ۱۴۰۰ ساعت 9:33 توسط آریا صدیقی
|
آریشکا
من مردِ خداحافظیِ همیشهگی نیستم
......................................زنی را دو شقه کردم
خزنده به دو سمت
یکی کوچک و کوچکتر
یکی بزرگ تا ابدیت
(براتیگان)
.
.
.
برای دیدن بخشی از شقهها پروفایلام را ببینید
و کانال کتابخوانی در تلگرام
t.me/everynight_and_everynight
و
http://www.facebook.com/aria.sadighi
و
https://www.instagram.com/sadighi.aria/
نوشتههای پیشین
- خرداد ۱۴۰۵
- بهمن ۱۴۰۴
- دی ۱۴۰۴
- آذر ۱۴۰۴
- آبان ۱۴۰۴
- مهر ۱۴۰۴
- شهریور ۱۴۰۴
- مرداد ۱۴۰۴
- تیر ۱۴۰۴
- خرداد ۱۴۰۴
- اردیبهشت ۱۴۰۴
- فروردین ۱۴۰۴
- اسفند ۱۴۰۳
- بهمن ۱۴۰۳
- دی ۱۴۰۳
- آذر ۱۴۰۳
- آبان ۱۴۰۳
- مهر ۱۴۰۳
- شهریور ۱۴۰۳
- مرداد ۱۴۰۳
- تیر ۱۴۰۳
- خرداد ۱۴۰۳
- اردیبهشت ۱۴۰۳
- فروردین ۱۴۰۳
- اسفند ۱۴۰۲
- بهمن ۱۴۰۲
- دی ۱۴۰۲
- آذر ۱۴۰۲
- آبان ۱۴۰۲
- مهر ۱۴۰۲
- شهریور ۱۴۰۲
- مرداد ۱۴۰۲
- تیر ۱۴۰۲
- خرداد ۱۴۰۲
- اردیبهشت ۱۴۰۲
- اسفند ۱۴۰۱
- آرشيو